We leven in een tijd van veel onzekerheid. Het normale leven is even niet meer zo normaal; bijna heel Nederland zit thuis, boodschappen doen is opeens een militaire operatie geworden en de druk op de zorg is immens groot. Maar hoe ervaren zorgkrachten deze tijd van crisis eigenlijk? Wij belden met drie van onze zorgkrachten over het werken in de zorg in tijden van crisis.

Corrie:

“Ik werk op de locatie waar in Apeldoorn als eerste het Coronavirus werd geconstateerd. Dit zorgde voor enorm veel hectiek en onzekerheid. De regels die we hadden leken wel met de dag te veranderen. Gelukkig zijn we inmiddels over de echte piek heen en is er weer een klein beetje sprake van normalisatie; al is de normale gang van zaken helaas nog lang niet haalbaar. Het voelt alsof onze cliënten opgesloten zitten in hun eigen huis en ze zijn erg verdrietig. Dat doet pijn om te zien,” vertelt zij desgevraagd. Bang om het virus zelf op te lopen is ze echter niet: “Deze crisisperiode heeft er vooral voor gezorgd dat alles extreem voorzichtig gaat. Wanneer ik thuis kom, gooi ik direct mijn kleding in de wasmachine en stap ik onder de douche. Het is een constante druk die ik meedraag, maar echt bang ben ik niet. Ik kan het virus ook oplopen als ik naar de supermarkt ga.”

Maureen:
“Als ik de huidige periode in een paar woorden zou moeten samenvatten, dan kies ik voor emotioneel, onmacht en onzekerheid. Het zwaarste vind ik dat hechte families elkaar opeens niet meer kunnen zien. Sommige cliënten snappen ook niet zo goed wat er aan de hand is, ik probeer ze het dan nog een keer uit te leggen of ik laat een video zien van Mark Rutte zodat ze het beter begrijpen. Daarnaast probeer ik ze nog net wat extra liefde te geven waar dat mogelijk is. Gelukkig zijn er bij ons nog geen cliënten die met het Coronavirus besmet zijn. Desondanks ben ik wel bang om het virus op te lopen. Ik leef eigenlijk met de constante vraag ‘wanneer krijg ik het’ en dat is erg zwaar.”

Laura:
“Ondanks dat er momenteel veel negativiteit heerst, probeer ik dingen wel positief in te zien. Ik vind het fijn dat ik cliënten kan helpen, een luisterend oor kan bieden en ik probeer ze zoveel mogelijk bij te staan. Natuurlijk doen alle emoties wel wat met je; zowel bij de bewoners als bij mijn collega’s,” zo vertelt de verzorgende. “Zelf ben ik ook niet echt bang om het virus te krijgen,” vervolgt ze haar verhaal. “Ik ben echter wel bang voor de mensen om mij heen. Ik ben niet de enige in ons huishouden die in de zorg werkt, dus ook onderling houden we nauwlettend de risico's op verspreiding/besmetting van het Corona virus in de gaten. Het is allemaal onwerkelijk om mee te maken.”